GÖRÜLECEK YERLER : Polonezköy'e yaklaşırken, zaten köy meydanına inen yolda içiniz ferahlamaya başlıyor. Doğayla başbaşa şehrin gürültüsünden uzak bir pazar sabahı... Keyifli bir kahvaltı ve doğada bir yürüyüş yapmak isteyenler için Polonezköy İstanbul'un yanıbaşında...1842'de kurulan bu köy, şimdi villaları, otelleri, yeşil bahçeleri ile modern bir yerleşim. Eski adı Adampol olan Polonezköy, ev pansiyonculuğunun ilk geliştiği yörelerin başında geliyor. 1900'lerden beri Polonyalılar burada otel, pansiyon ve restoran işletiyor. Son yıllarda Türk işletmecilerin otellerinin sayısı da artmış.

Polonezköy'e gelince önce sıkı bir kahvaltı yapmak lazım. Ev reçeli, köy peyniri ve odun ekmeğini yedikten sonra nasılsa yapacağımız yürüyüşte yediklerimizi yakacağız diye düşünerek,Stella Pansiyon'a giriyoruz. Burada fiyatlar İstanbul ayarında. Stella böreğini mutlaka tatmak gerek. Etrafta gözü rahatsız edecek hiçbir şey yok. Yemyeşil ağaçların arasında hamakta sallanıyoruz biraz. Bu hamakta kitap okumak da pek güzel olurdu aslında... Burada bir yanda çocuklar top oynuyor, bir yanda köpekler açık havada olmanın tadını çıkarıyor.

Köy, çam, meşe, gürgen, köknar, kestane ve çam ağaçlarından oluşan bir orman içinde kurulu. Gözleriniz yeşile iyice doyuyor. Polonezköy'ün cevizi, inciri, yaban böğürtleni, kestanesi meşhur. Ama şimdi kiraz mevsimi. Şehre dönerken mutlaka kiraz götürmek lazım. Bir ara kirazları dalından yemeye öyle bir dalmışız ki, Polonezköy'ün en yaşlısı 85 yaşındaki Çorbacı Edek Amca sesleniyor: "Çekim yapmaya mı geldiniz kiraz yemeye mi'" Çorbacı Edek Amca'yla sohbete başlıyoruz hemen. Çorbacı lakabı, çiftçi olmasından geliyor, bir de kıdeminden. O yaşta hala traktörüne binip bütün gün tarlasında çalışıyor. Zaten o kadar az ki artık Polonezköy'de çiftçilik yapan. "Çok değişti burası" diyor, "nerede eski köylüler..."

Daniel Ohotski, Joseph Dohoda, Frederick Novicki, Antoni Dohoda... Buradaki otel ve restoran sahipleri, ama aynı zamanda Polonezköy'ün muhtarı ve ihtiyar heyeti. Onlar doğma büyüme dördüncü nesil. Hepsi de kendilerini tamamen Türk gibi hissettiklerini söylüyor. Polonya takımları yerine Türk takımlarını tutuyorlar. Türklerle evlenenler de var, Polonyalılar da. Köye yeni dört Polonyalı gelin gelmiş. Taze kan gelmesi çok iyi oldu diyorlar. Zaten gittiğiniz yerlerde yarı Türkçe yarı Lehçe konuşmalar duyuyorsunuz. Şu anda Polonezköy'de yaşayan 90 Polonya kökenli Türk vatandaşı var. Nüfusun geri kalanı da yaklaşık 300 kişi. Haftasonları köyün nüfusu çok artıyor. Otelciler, bazı haftasonları köy yollarında araba park edecek yer kalmadığını söylüyorlar. Polonezköy'e günübirlik de gelebilirsiniz, kalmaya da. Piknik alanı da var burada, her türlü yemeği yiyebileceğiniz gurme restaurantlar da...

En yoğun mevsim ilkbahar ve sonbahar ama herkes kışın da pek keyifli olduğunu söylüyor. Biz gittiğimizde çok rüzgarlı bir gündü. "Mevsimine göre rüzgar da olur kar da olur buz da olur" diyor Frederick Novicki. Karda köyün başka bir güzelliği oluyormuş, zaten birçok yerde "kışın da hizmetinizdeyiz" tabelalarına rastlıyorsunuz.

Sıra geldi yürüyüşe ... Beş kilometrelik yürüyüş parkurunda zaman zaman ağaçlarla kaplı yemyeşil tünellerin içinden geçiyorsunuz, ayrıca eğer mevsimine rastlarsanız bir yandan yürürken bir yandan yaban böğürtleni de yiyebilirsiniz. Alışveriş yapmak için Polonezköy'de köy meydanına inebilirsiniz. Tabii burası haftasonları çok daha hareketli. Özellikle hanımlar dükkanlara bakmadan Polonezköy'den gitmiyor. Polonezköy için daha da güzelleşmiş diyen de var, bozulmuş diyen de... Haftasonu köy meydanında kurulan pazardan ev yapımı likörler ve çeşit çeşit reçeller de almak mümkün.